Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2018

Εργατικό δυστύχημα-δολοφονία στους Αμπελόκηπους στις 27/7, 25χρονη εργαζόμενη σε αρτοζαχαροπλαστείο

Να δώσουμε τέλος στα μνημονιακά και εργοδοτικά εγκλήματα!




Να δώσουμε τέλος στα μνημονιακά και εργοδοτικά εγκλήματα!

Νέο εργατικό δυστύχημα-δολοφονία έρχεται να προστεθεί στην μακρά λίστα των θυμάτων  των μνημονιακών πολιτικών στην Ελλάδα. Στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης, στις 27/7, 25χρονη εργαζόμενη σε αρτοζαχαροπλαστείο, έχασε την ζωή της από τον εσωτερικό ανελκυστήρα του καταστήματος, που την καταπλάκωσε.

Παρόμοια φρικτά εργατικά δυστυχήματα-δολοφονίες έχουν αυξηθεί τον τελευταίο χρόνο, αλλά και όλα τα προηγούμενα χρόνια, ξεπερνώντας τον τριψήφιο αριθμό κατά έτος. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι πηγαίνουμε στις δουλειές μας χωρίς να ξέρουμε αν θα επιστρέψουμε ζωντανοί στα σπίτια μας και στις οικογένειές μας.


Η εντατικοποίηση, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, η πλήρης έλλειψη μέτρων προστασίας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας, το νέο καθεστώς εκμετάλλευσης που μας επιβάλλουν κυβέρνηση, ΕΕ, μαυραγορίτες εργοδότες και κάθε αρπακτικό που πατάει πάνω στα πτώματά μας για να σώσει ό,τι μπορεί από αυτό το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα, είναι οι μόνοι υπαίτιοι για τα συνεχή εγκλήματα ενάντια στην εργατική τάξη.

Μειώσεις μισθών, συντάξεων, μείωση αφορολόγητου, κατασχέσεις σπιτιών είναι μόνο μερικά από τα αντεργατικά μέτρα τα οποία μας επιβάλλουν, πουλώντας μας φύκια για μεταξωτές κορδέλες, θέλοντας να μας κοροϊδέψουν πως «βγαίνουμε από την κρίση και τα μνημόνια και έρχεται η ανάπτυξη»... Τι πιο ψεύτικο από αυτό… Ο καθένας μας αντιλαμβάνεται πόσο δύσκολη είναι πλέον ακόμα και η φυσική επιβίωση των εργαζομένων, της νεολαίας και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Δεν γίνεται να αφήσουμε αυτή την εγκληματική πολιτική εις βάρος μας να συνεχιστεί. Πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να την στρέψουμε εναντίον όλων των μνημονιακών, των δανειστών, των ντόπιων και ευρωπαίων τοκογλύφων, εργοδοτών. Με μαχητικούς και δυναμικούς αγώνες, με αλληλεγγύη και αυτοοργάνωση στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές. Να επιβάλλουμε τους δικούς μας κανόνες, το δικό μας δίκιο. Το δίκιο των εργαζομένων!